Bir CNC tezgâhının verimliliği çoğu zaman kesme hızıyla değil, iki parça arasında geçen boş süreyle belirlenir. Operatör başka bir tezgâhla ilgilenirken makine bekler. Besleme kobotu bu boşluğu kapatır ve gözetimsiz vardiyanın önünü açar.
Robot, ham parçayı besleme tablasından alır, tezgâhın aynasına yerleştirir, işlem bitince işlenmiş parçayı alıp çıkış tablasına koyar ve döngüyü tekrarlar. Basit kurulumlarda tek tezgâh, gelişmiş kurulumlarda birkaç tezgâh aynı robotla beslenebilir.
Kobotun buradaki avantajı taşınabilirliğidir. Tekerlekli bir kaide üzerine konumlandırıldığında, siparişe göre bir tezgâhtan diğerine taşınabilir. Küçük işletmelerde bu, tek robotla birden çok tezgâhı değerlendirmek anlamına gelir.
Gerçek kazanç genellikle gece ve hafta sonu ortaya çıkar: yeterli parça yüklendiğinde tezgâh operatörsüz çalışmaya devam eder.
Robotun tezgâhla konuşması gerekir: kapı açıldı mı, ayna sıkıldı mı, işlem bitti mi. Bu haberleşme genellikle tezgâhın dijital giriş-çıkışları üzerinden kurulur; bazı tezgâhlarda hazır robot arayüzü bulunur.
Otomatik kapı olmayan tezgâhlarda kapıyı açacak bir mekanizma eklenmesi gerekir. Bu, projenin en çok gözden kaçan kalemidir ve maliyeti baştan hesaba katılmalıdır.
| Model | Yük | Erişim | Tekrar hassasiyeti | Bu uygulamada |
|---|---|---|---|---|
| FR10 | 10 kg | 1400 mm | ±0.05 mm | küçük torna ve freze parçaları |
| FR16 | 16 kg | 1034 mm | ±0.03 mm | orta boy parça, uzun erişim |
| FR20 | 20 kg | 1854 mm | ±0.1 mm | ağır parça, geniş tezgâh |
Parça ağırlığına gripper ve varsa çift tutuculu kafa ağırlığı eklenir. Çift tutucu, işlenmiş parçayı almadan ham parçayı hazır tutarak çevrimi kısaltır.
Metal işleme ve talaşlı imalat en yaygın alandır. CNC torna ve işleme merkezleri, parça başına işlem süresi uzun olduğunda robot beslemeden en çok fayda gören tezgâhlardır.
Otomotiv yan sanayi tarafında yüksek adetli parçalar için birden çok tezgâhın tek robotla beslenmesi yaygın bir kurgudur.
Kalıpçılık ve döküm sonrası işleme alanında parçalar ağır ve sıcak olabilir; gripper seçimi ve robot kapasitesi buna göre belirlenir.
Plastik enjeksiyon makinelerinde kalıptan parça alma, besleme mantığının bir başka biçimidir ve aynı prensiplerle kurgulanır.
Gerçekçidir, ama robot tek başına yetmez. Gözetimsiz çalışmanın önündeki engel genellikle robot değil, çevresindeki dört konudur.
Ham parça stoğu: besleme tablası bir vardiyayı çıkaracak kadar parça almalıdır. Takım ömrü: kesici takım vardiya ortasında körelirse hurda üretilir; takım ömrü takibi veya kardeş takım gerekir.
Talaş tahliyesi: biriken talaş hem parça kalitesini hem robotun kavramasını bozar. Alarm senaryosu: bir şey ters gittiğinde sistemin güvenli biçimde durması ve bunu bildirmesi gerekir.
Bu dördü çözüldüğünde gece üretimi gerçek bir kapasite artışına dönüşür. Kurulum planlamasında bunları baştan konuşuyoruz.
Makine besleme projesinde en sık yapılan hata, robotun hızına odaklanmaktır. Oysa bu uygulamada çevrimi genellikle tezgâh belirler.
Hesap basittir: tezgâhın işleme süresi, robotun bir parçayı alıp koyma süresinden uzunsa robot beklemede kalır. Bu durumda daha hızlı bir robot almak çıktıyı hiç değiştirmez. 4 dakika işleyen bir tezgâhta robotun 25 saniye yerine 18 saniyede iş bitirmesi toplam çevrimi etkilemez.
Robotun belirleyici olduğu iki durum vardır: işleme süresi kısa parçalar (bir dakikanın altı) ve tek robotun birden çok tezgâha hizmet ettiği kurgular. İkinci durumda robot sırayla tezgâhları dolaşır ve biri beklemeye başlar; kaç tezgâhın besleneceği tam olarak bu hesapla bulunur.
Teklif aşamasında parça başına işleme sürenizi soruyoruz. Bu rakam olmadan yapılan çevrim taahhüdü tahminden ibarettir.
Sıfırdan hücre kurmaktan farklı bir iştir; tezgâh değiştirilemez, robot ona uyacaktır. Saha incelemesinde şu beş başlığa bakıyoruz.
Otomatik kapı. Tezgâhın kapısı elle açılıyorsa robot açamaz. Pnömatik kapı tahriki sonradan eklenebilir; bu, retrofit projelerinin en çok gözden kaçan maliyet kalemidir.
Ayna veya mengene kontrolü. Sıkma ve bırakma, robot tarafından tetiklenebilmeli ve sıkma teyidi robota geri dönmelidir. Teyit sinyali yoksa robot parçanın tutulduğunu bilemez.
Haberleşme arayüzü. Yeni tezgâhlarda hazır robot arayüzü bulunur. Eski tezgâhlarda M kodu üzerinden serbest çıkış tanımlanması gerekir; her kontrol ünitesi buna izin vermez, kontrol edilmesi şarttır.
Yer ve erişim. Robotun tezgâh ağzına ulaşabileceği bir konum gerekir. Dar yerleşimlerde kobotun taşınabilir kaide üzerine konması çözüm olur.
Talaş ve soğutma sıvısı. Tezgâh ağzından çıkan sıvı ve talaş robotun bileğine ve gripper'a gelir; koruma kılıfı ve temizlik adımı baştan planlanmalıdır.
Bu uygulamada geri dönüş hesabı diğerlerinden farklıdır, çünkü kazanç yalnızca işçilikten gelmez. Üç kalem vardır.
Operatör zamanının serbest kalması. Tezgâh başında bekleyen operatör başka işe geçer. Bu, çoğu zaman işten çıkarma değil, aynı kişiyle daha fazla tezgâh yönetmek anlamına gelir.
Vardiya dışı üretim. Asıl kalem budur. Tezgâh gece ve hafta sonu çalışmaya devam ettiğinde, zaten sahip olduğunuz makineden daha fazla kapasite çıkarırsınız. Yeni tezgâh almaya göre çok daha ucuz bir kapasite artışıdır.
Tutarlılık. Parça her seferinde aynı şekilde yerleşir; hatalı bağlamadan kaynaklanan hurda azalır.
Gerçekçi olmak gerekirse: tek tezgâhı gündüz vardiyasında besleyen bir robot genelde yavaş amorti eder. Hesap, gözetimsiz çalışma veya çok tezgâhlı kurgu devreye girdiğinde anlamlı hâle gelir. Rakamlarınızı paylaşırsanız bu üç kalemi ayrı ayrı hesaplayıp gösteriyoruz — amorti süresi kısa çıkmıyorsa bunu da açıkça söylüyoruz.
Çoğu tezgâh uyarlanabilir. Belirleyici olan otomatik kapı, otomatik ayna ve robotla haberleşebilecek giriş-çıkış olup olmadığıdır. Bunlar yoksa eklenebilir, ancak maliyeti projeye dahil edilmelidir.
Çevrim sürelerine bağlıdır. İşlem süresi uzun parçalarda bir robot iki veya üç tezgâhı besleyebilir. İşlem süresi kısaysa robot darboğaza dönüşür ve tek tezgâh daha doğru olur.
Hedef budur ama robot tek başına yetmez. Yeterli ham parça stoğu, takım ömrü takibi, talaş tahliyesi ve alarm durumunda güvenli duruş birlikte kurgulanmalıdır.
Olur, ancak kapıyı açacak pnömatik bir tahrik eklenmesi gerekir. Bu ek bir maliyettir ve retrofit projelerinde en sık atlanan kalemdir; teklifte ayrı satır olarak gösteriyoruz. Kapı tahriki eklenemeyen nadir durumlarda tezgâh besleme mümkün olmaz, bunu saha incelemesinde net söylüyoruz.
Çoğu durumda hayır. Makine beslemede çevrimi genellikle tezgâhın işleme süresi belirler; robot zaten beklemektedir. Robotun hızı ancak işleme süresi kısa parçalarda veya tek robotun birden çok tezgâhı beslediği kurgularda fark yaratır. Parça başına işleme sürenizi iletirseniz hangi durumda olduğunuzu birlikte görürüz.
Gerçek üretim koşullarınızda kobotun nasıl çalışacağını birlikte görelim.
Demo Talep Edin